ÖVME VE RİYAKARLIK

Hayatımızda başkalarını takdir etmek ve başarılarını kutlamak önemli bir yer tutar. Güzel sözler söylemek, birini motive etmek ya da emeklerinin karşılığını vermek adına paha biçilmezdir. Ancak, övgü ile riyakarlık arasındaki ince çizgiye dikkat etmek gerekir. Peki, bu ikisini birbirinden ayıran nedir ve neden önemlidir?

Övgü, içten gelen, samimi bir takdirdir. Birinin başarısını, çabasını veya karakterini gerçekten beğenip onayladığımızda ortaya çıkar. Övgünün temelinde şunlar yatar:

 * Samimiyet: Övgü, kalpten gelir ve herhangi bir çıkar beklentisi taşımaz.

 * Gerçekçilik: Övülen nitelikler veya başarılar gerçekten var olan, gözle görülür şeylerdir.

 * Destekleyici Olma: Övgü, kişinin özgüvenini artırır, motivasyonunu yükseltir ve daha iyiye doğru ilerlemesini teşvik eder.

Örneğin, bir arkadaşınızın zor bir projeyi başarıyla tamamladığını gördüğünüzde "Bu projeyi ne kadar titizlikle ve başarıyla bitirdiğini görmek harika! Gerçekten takdire şayan bir iş çıkardın" demeniz samimi bir övgüdür. Bu, o kişinin emeğine saygı duyduğunuzu ve başarısından içtenlikle etkilendiğinizi gösterir.

Riyakarlık ise övgü gibi görünse de aslında altında başka niyetler barındıran, yapmacık bir davranıştır. Riyakarlığın temel özellikleri şunlardır:

 * Çıkar Odaklılık: Riyakar kişiler, övgülerini bir amaca ulaşmak, bir iyilik görmek veya bir avantaj elde etmek için kullanır.

 * Yapmacıklık: Söylenen sözler genellikle içten değildir ve çoğu zaman gerçeği yansıtmaz. Kişi, gerçekten inanmadığı şeyleri söyler.

 * Manipülatif Olma: Riyakarlık, başkalarını etkilemek, kontrol etmek veya kullanmak için bir araç olarak kullanılır.

Örneğin, birinden bir iyilik istemek için ona aşırı ve abartılı iltifatlarda bulunmak riyakarlıktır. Ya da birini sadece kendi konumunuzu güçlendirmek için övmeniz, samimiyetsizliğin bir işaretidir. Bu tür davranışlar, uzun vadede güven kaybına yol açar ve ilişkileri zedeler.

Övgü ve riyakarlık arasındaki farkı anlamak, hem kişisel hem de profesyonel ilişkilerimiz için hayati önem taşır.

 * Güven İnşası: Samimi övgü, güveni pekiştirir. İnsanlar, gerçekten değer verildiğini hissettiklerinde size daha çok güvenirler. Riyakarlık ise güveni sarsar ve ilişkilerde mesafeye neden olur.

 * İtibar Yönetimi: Samimi ve dürüst övgü veren biri olarak tanınmak, sizin itibarınızı yükseltir. Riyakar olarak algılanmak ise olumsuz bir imaj yaratır.

 * Sağlıklı İlişkiler: Sağlıklı ilişkiler, dürüstlük ve açıklık üzerine kurulur. Riyakarlık, bu temeli zedelerken, samimi övgü ilişkileri besler ve güçlendirir.

Kısacası, övgü bir sanattır; içtenlik ve dürüstlük ister. Riyakarlık ise bir maske takmaktan ibarettir ve sonunda gerçek yüzünü gösterir. Unutmayalım ki, söylediğimiz her kelimenin bir ağırlığı vardır ve bu ağırlık, samimiyetimizle doğru orantılıdır. Başkalarını takdir ederken, sözlerimizin kalpten geldiğinden emin olmak, hem kendimiz hem de muhataplarımız için en değerlisidir.

Sizce samimi övgü ile riyakarlık arasındaki ince çizgiyi nasıl daha iyi ayırt edebiliriz? Düşüncelerinizi yorumlarda paylaşın!

YAŞAM VE ÖLÜM ÜZERİNE

Yaşam ve ölüm, insanoğlunun en derin düşüncelerini uyandıran ve en büyük sorularını sorduran kavramlardır. Her birimiz bu dünyada bir süre var olacak ve sonra bir gün yok olacağız. Ancak, bu iki gerçeklik arasında bir yerde, yaşamın anlamını keşfetmek ve ölümün etkisini anlamak için bir fırsatımız var. Bu blog yazısında, yaşamın anlamını arayışımızı ve ölümün bize nasıl bir perspektif kazandırabileceğini keşfedeceğiz.

Yaşamın anlamını bulmak, insanoğlunun varoluşundan beri birçok filozof, düşünür ve bilgeyi meşgul etmiştir. Herkesin yaşamın anlamını bulmak için farklı bir yolu ve deneyimi vardır. Kimi insanlar yaşamın anlamını aileleriyle bağ kurmakta bulurken, kimileri tutkulu bir iş ve kariyer arayışında bulur. Bazıları ise yaşamın anlamını sevdikleriyle vakit geçirmekte bulur.

Yaşamın anlamını bulmak, kendimize anlam yaratmak ve bu dünyada iz bırakmakla ilgili olabilir. Belki de bir hedefe ulaşmak, başkalarına yardım etmek veya topluma katkıda bulunmak da yaşamın anlamını keşfetmek için önemli faktörler olabilir.

Ölüm ise hayatın kaçınılmaz bir gerçeğidir ve birçok insan için korkutucudur. Ancak, ölümün etkisi hayatımızı derinlemesine etkiler ve yaşamın değerini daha da anlamlandırabilir. Ölüm, bize zamanın sınırlı olduğunu hatırlatır ve bu nedenle her anın önemli olduğunu vurgular.

Ölüm, yaşamın geçici ve kıymetli olduğunu anlamamızı sağlar. Ölümün bilinciyle, daha fazla sevgi, şefkat ve bağlılıkla yaşayabiliriz. İlişkilerimizi daha derinlemesine geliştirebilir, sevdiklerimize daha fazla zaman ayırabilir ve küçük anlardan daha fazla keyif alabiliriz. Ölüm aynı zamanda bize önceliklerimizi yeniden değerlendirme fırsatı verir. Hayatımızda önemli olan şeyleri belirleyebilir ve zamanımızı bu değerlere göre yönlendirebiliriz.

Yaşamın anlamını keşfetmek ve ölümün etkisini anlamak, bir dengeye ulaşmayı gerektirir. Yaşamı tam anlamıyla yaşamak için ölümün bilincinde olmalıyız. Ölüm, yaşamın değerini ve kıymetini artırırken, yaşam bize ölümü kabul etmek ve onunla yüzleşmek için güç verir.

Yaşam ve ölüm, insan deneyiminin temel parçalarıdır. Yaşamın anlamını keşfetmek ve ölümün etkisini anlamak, derin bir düşünce ve içsel keşif gerektirir. Ölümün bilinciyle yaşamayı seçtiğimizde, daha anlamlı bir yaşam sürme potansiyelini keşfedebilir ve hayatımıza daha fazla değer katabiliriz. Unutmayalım ki, her anı değerlendirmek ve sevdiklerimize zaman ayırmak, yaşamın gerçek anlamını bulmak için önemli adımlardır.

YAPAY ZEKA VE İNSANLIK

Yapay zekanın hayatımıza girdiği şu günlerde yapay zeka ve insanlık arasındaki etkileşimi anlatan bir makale yazdım (yazdırdım) keyifli okumalar. 

Yapay zeka (YZ) teknolojisinin hızla gelişmesiyle birlikte, insanlık tarihinde benzeri görülmemiş bir döneme giriş yapıyoruz. YZ, bilgisayarların karmaşık algoritmalar ve büyük veri setleri kullanarak insan benzeri görevleri yerine getirmesini sağlayan bir teknolojidir. Ancak, YZ'nin yükselişi, insanlıkla ilgili bazı önemli soruları da beraberinde getirmiştir. Bu makalede, YZ'nin insanlık üzerindeki etkilerini ve yapay zeka ile insanların nasıl işbirliği yapabileceğini inceleyeceğiz.

YZ'nin İnsanlığa Etkileri:

YZ'nin gelişimi, birçok sektörde devrim yaratmış ve insan hayatını kolaylaştırmıştır. Örneğin, sağlık sektöründe YZ, teşhis ve tedavi süreçlerini iyileştirerek hastaların yaşam kalitesini artırabilir. Otomotiv endüstrisinde YZ, sürücüsüz araçlarla trafik güvenliğini artırabilir ve ulaşımı daha verimli hale getirebilir. Bununla birlikte, YZ'nin bazı endişe verici etkileri de vardır.

İşsizlik: YZ'nin gelişimi, bazı işlerin otomatikleştirilmesine ve insan işgücünün yerine makinelerin geçmesine yol açabilir. Bu durum, işsizlik oranlarının artmasına ve bazı sektörlerde çalışanların işlerini kaybetmesine neden olabilir. Ancak, yeni iş fırsatları da ortaya çıkabilir ve insanlar, YZ teknolojisini yönetme, geliştirme ve bakım konularında uzmanlaşarak istihdam edilebilirler.

Gizlilik ve Güvenlik: YZ'nin kullanımıyla birlikte kişisel verilerin toplanması ve analizi artmaktadır. Bu durum, gizlilik ve güvenlik endişelerini beraberinde getirir. YZ, büyük veri setlerini analiz ederek insanların davranışlarını ve tercihlerini tahmin edebilir. Bu da kişisel gizlilik haklarını tehdit edebilir ve insanları manipüle etme riskini doğurabilir. Bu nedenle, YZ'nin etik kullanımı ve veri güvenliği konularına odaklanmak önemlidir.

Toplumsal Eşitsizlik: YZ'nin kullanımı, toplumsal eşitsizlikleri artırma potansiyeline sahiptir. Eğer YZ teknolojisi sadece belirli bir grup veya şirket tarafından kontrol edilirse, bu durum diğer grupların dezavantajlı konuma düşmesine yol açabilir. YZ'nin gelişimi ve dağıtımıyla ilgili politika ve düzenlemelerin adil olması ve toplumsal faydayı gözetmesi önemlidir.

YZ ile İnsan İşbirliği:

YZ'nin insanlık üzerindeki etkilerini sınırlamak ve en iyi sonuçları elde etmek için insanlar ve YZ arasında işbirliği önemlidir. İnsanların YZ teknolojisiyle etkileşimde bulunabilmesi ve onu anlayabilmesi için YZ'nin kullanıcı dostu olması gerekmektedir. Ayrıca, YZ sistemlerinin insan değerlerini yansıtması ve etik kurallara uygun olarak çalışması önemlidir.

Eğitim: YZ'nin insanlarla işbirliği yapmasının bir yolu, insanların YZ hakkında bilgi sahibiolmalarını sağlamaktır. Eğitim kurumları ve programları, insanlara YZ'nin çalışma prensipleri, güçlü yönleri ve sınırlamaları hakkında bilgi vererek onları YZ ile etkileşim konusunda hazırlayabilir. Aynı zamanda, YZ'nin eğitim süreçlerinde kullanılması da öğrenmeyi daha etkili ve kişiselleştirilmiş hale getirebilir.

Etik ve Düzenleme: YZ'nin insanlarla etkileşimiyle ilgili etik kurallar ve düzenlemeler oluşturulmalıdır. YZ sistemlerinin insanların özgürlüklerine saygı duyması, adaleti gözetmesi ve ayrımcılığı önlemesi önemlidir. Etik değerlere dayalı YZ geliştirme süreçleri, insanlığın en iyi çıkarlarını koruma açısından kritik öneme sahiptir. Ayrıca, YZ'nin kullanımıyla ilgili politika ve düzenlemelerin oluşturulması, toplumsal fayda, gizlilik ve güvenlik gibi önemli konuları ele almaktadır.

İşbirliği ve Ortaklık: YZ'nin insanlık için en büyük potansiyeli, insanlar ve YZ arasında işbirliği ve ortaklık kurulduğunda ortaya çıkabilir. İnsanların YZ teknolojisini yönlendirmesi, onu insan ihtiyaçlarına ve değerlerine uygun şekilde kullanması gerekmektedir. Örneğin, sağlık sektöründe YZ, doktorlarla birlikte çalışarak hastalara daha iyi teşhis ve tedavi seçenekleri sunabilir. Otomotiv sektöründe ise sürücülerle birlikte çalışarak daha güvenli ve verimli sürüş deneyimleri sağlayabilir.

Sonuç:

YZ'nin gelişimi, insanlık için büyük fırsatlar ve zorluklar sunmaktadır. İnsanların YZ teknolojisiyle işbirliği yapması, etik değerleri gözetmesi ve düzenlemelerle desteklenmesi önemlidir. YZ'nin insanların yaşamını iyileştirmesi, verimliliği artırması ve sorunları çözmesi için potansiyeli vardır. Ancak, bu potansiyeli gerçekleştirmek ve olumsuz etkileri önlemek için insanlık olarak dikkatli ve bilinçli bir şekilde ilerlemeliyiz. YZ'nin insanlık için bir araç olduğunu unutmamalıyız ve insanlığın iyiliğini ve refahını gözetmek için kullanılmalıdır.

ARAÇLARIN AMAÇLARI

Etrafımızdaki dünya sürekli değişmekte hatta o kadar hızlı değişiyor ki değişime ayak uydurmak gerçekten zor. Bu değişim ile bazı şeyleri de daha iyi anlar olduk. Paranın ve eşyaların değersizliği ve onların kurtarıcı değil araç olduğunu daha iyi anladık. Hasta olan birisi parayı tedavi amaçlı kullanır ama hastalığın tedavisi yok ise paranın kendisi anlamını yitirir. Hiç bir anlamı kalmaz. İnsanın elindeki mal bu anlamda bir işe yaramaz olur. İşte bu araçlar ve amaçlar kavramı iyi incelenmesi gereken bir konu. Neyi niçin yapıyoruz ve amacımız nedir.Bu konuda tabi ki konuşulacak çok şey var ama asıl bahsetmek istediğim araçları kullanım şeklimiz. Buna şöyle bir örnek vermek istiyorum. İlkel bir adam düşünelim bu adamın eline son model bir telefon versek ve onun ne işe yaradığını anlatmasak. O ilkel adam bu telefonu çekiç yerine koyup onunla çivi çaksa ve aletler yapsa. Elindeki bu aletler ile günlük yaşamını sürdürse o telefonu amacına uygun kullanmış olur mu? Telefon dediğimiz alet haberleşmek ve bilgi edinmek için kullandığımız bir alet iken, bunu amacının dışında kullanan birisi elbette ki o alete zarar vermiş hatta yaptığı işte ziyan etmiş olur.işte söylemek istediğim de burada devreye giriyor. Maddenin yaratılış amacı nedir neden var? Bizleri yaratan bu dünya da boş işler yapalım diye yaratmadı. Bizlerinde bir amacı var. Kur'an'da bu konuya insanların ve Cinlerin Allaha kulluk etmek için yaratıldığı anlatılır. Demek ki insanın yaratılış amacı Allaha kulluk etmek ve bunun için verilen her şey bizim bu görevi yapma araçlarımız. Araçları amaca uygun kullanmayıp bu amacın dışında kullanmak tüm bu araçları zayi etmekten başka bir şey değildir. Her ne iş yaparsak yapalım amaç allah rızası değil ise yapılan işin hiç bir hükmü kalmıyor.ve bir iş ki Allah rızasına uygun o zaman da yapılan işin kusurlu olmasıda amaca uygun olmadığı anlamına gelmiyor.İnsan bu dünyadan göçüp gidecek, geriye yaptığı ameller yani araçları nasıl kullandığının hesabını vermek kalacak. İşte o hesapta sorulacak olan her şey temelde verilen araçların amaca yönelik kullanıp kullanılmadığı. Allah hepimize yardım etsin. Çünkü zamanın önemsiz ve her yapılanın sorulduğu bir yerde hesap vermek gerçekten çok zor olacak. Allahın yardım ettikleri hariç kimse bu sıkıntıya tahammül edemez. Dilerim Allahu teala hepimize yardım eder. 

İSİMLER VE ZAMAN

Bir varlığa isim verdiğimiz de isim vermemiz deki asıl gaye ona görev tanımı yapmaktır. Bir şeye isim verirken isim verdiğimiz şeye bir görev tanımı da vermiş oluruz. Örnek vermek gerekirse masa  dediğimizde, masa diye tanımladığımız şeyin bizim istediğimiz görev tanımını yapmasını isteriz. Bu görev tanımı için ona masa deriz.İsmi ona vermekle görevinin ne olduğunu kendimizce anlamış oluruz. O İsmi bir başkasına söylediğimizde, bahsettiğimiz kişi söylediğimiz ismin ne yapacağını bilir hale gelir Çünkü isim görev tanımını çağırdığından o isme ait görev bilinir. Ayrıca isimler  değişimleride anlatır. Örneğin eski masa ve yeni masa dediğimizde masanın zamanından bahsederiz zamanını belli edebilmek için isim takıları veririz  ve bu takılar da isimdir. yeni ve eski masanın zamanı ile alakadardır yani karşı tarafa bilgi aktarırken ona zamanın bilgisinide vermek isteriz Bu yüzden eski ve yeni kavramlarını kullanırız. insanlarada isim verirken, verdiğimiz isim ile işte tüm bunların tamamını kapsamış oluruz. Yani isim hem görev tanımını hem de zamanı içermektedir Ayrıca isim verilmekle ondan beklenilen görevin yapılması istenir. yani sizin isminiz Ahmet, Mehmet veyahut da herhangi bir isim ise, o ismin gereğini yaparsınız. Bu yüzden İsminizin manası ne ise o ismin manasına yönelik bazı işler yapmanız  beklenir. isminiz Savaş ise bir şeylerle savaşırsınız. Herkes bir şeylerle savaşır fakat Savaş ismi o kimseye özellikle savaşması için konulmuştur. Burada şöyle bir soru çıkabilir
''Kişiler isimlerinin manalarına yönelik mi hareket ederler? . '' Genel itibarla evet denile bilir.
Fakat kişi ismine yönelik hareket etmezse o isim ondan alınır ve ona hakettiği isim verilir. Örnek vermek gerekirse bir erkek, erkek gibi davrandığı için erkek ismini almıştır. Eğer erkek, erkek gibi davranmazsa kadın gibi davranırsa ona kadın denilemez. Çünkü bir kadın değildir. Yapı itibariyle erkek olduğundan dolayı erkek denemesi gerekir fakat davranış itibariyle kadın gibi davrandığı için ona kadın denmesi gerekliydi.Yapı itibarı ile erkek davranış itibarı ile kadın olduğu için ona başka bir isim takılır. Kısaca erkek ismini kaybeder. İsmi kaybetme durumu da verilen ismi taşıyamamasından dolayıdır. Kısaca isimler görevler için verilir ve zamanıda kapsamaktadır. Bir şeyin isminin değişmesi o şeyin görev tanımı ve zamanının da değişimi demektir. Tüm bunları anladı iseniz ,istemediğiniz bir durumla karşılaştığınızda yapmanız gereken ilk şey o durumun ismini değiştirmek olmalıdır. O duruma verdiğiniz isim bir görevi ve bir zamanı harekete geçirecektir ve o verdiğiniz ismi o verdiğiniz şey kabul ederse. istediğiniz şey gerçekleşir. çünkü bir görev tanımı verdiniz ve o görev kabul edildi.Geriye sadece gerçekleşmesi için gerekli zaman kaldı. Zamanı gelince verdiğiniz isim ortaya çıkacaktır ve istediğiniz şey gerçekleşecektir.

ZAMAN AKIŞI

Zamanın başlangıcı nedir  diye sorulan bir sorunun cevabı ne olurdu. Zaman denen şey nedir. Bir önceki yazımda sorunun kaynağının bilinmesi gerekli demiştim. Kaynağı bilinmeyen sorunlar çözümlenemez değil mi? Zamandan bahsediyor isek zamanın ne olduğunu bilmemiz gerekiyor. Zaman maddenin farklı hallerinin tespiti için verilen isimdir. Bir madde için değişim söz konusu değil ise o madde için zaman kavramı yoktur. Kısaca zaman gözlem ile ilgili bir kavram. Gözlemleyen kimse yoksa ve değişim durumu söz konusu değil ise o şey için zamandan bahsedilemez. Soruya dönecek olursak zamanın başlangıcı dediğimiz anda maddenin ilk hali anlaşılır. İlk madde ve bu ilk maddenin ilk hali nedir diye sorulan bir sorudur zamanın başlangıcı. Fakat zaman ile ilgili şöyle bir detay var. Zaman her gözlemciye göre farklı bir akıştadır. Yani maddenin değişimlerini Gözlemleyen varlıklar aynı şekilde gözlem yapamadıkları için zaman her birisi için farklı akar. Eğer gözlem hızı yavaş ise zaman hızlıdır . Gözlem hızı fazla ise zaman yavaştır. Işık ve insan örneğini bunun en belirgin örneğidir. Biz bir saniyede ancak 1 adım atabiliriz. Ama ışıktan yapılma bir varlık olsaydık. 1 saniyede dünyada 7 tur atardık. 1 saniyede bir adım atan biri ile karşılaşsaydık ona ne kadar yavaş olduğunu söylerdik. Hızımız arttığı için diğer canlıların hareketi bize çok yavaş gelecekti. Çünkü az zamanda çok gözlem yapan ışıktan canlı için zaman yavaştır. Zaman ve gözlem gözlemcinin durumunu belirtir. Bir gözlemci gözlemlediği şeyi anlatmaya başlarsa o gözlemcinin durumu ve gözlem hızı anlaşılır. Buradan da farklı anlatımlar çıkar. Ancak bulunan sonuç gözlemciye göredir. Her gözlemci için durum farklı olacaktır.aşağıdaki video sanırım konuyu özetliyor.

SORUNUN KAYNAĞI

Birçok kez farklı sorunlar ile karşılaşıyoruz hayatımızda .Bir sorunu çözmek için farklı kaynaklar ve yöntemler kullanmaya gerek duyuyoruz.Tabi bu yöntemlerde bilgimiz kadar oluyor.bilgimizin yetersiz kaldığı noktada ise 2 durum söz konusu oluyor.Birinci duruma göre olayın çözümsüz olduğunu kabul edeceğiz veya ikinci duruma göre başka çözüm yolları arayacağız.İkinci seçeneğe göre çıktığımız yolda alternatif çözüm yolları araken sorunun kaynağına inmek gerektiğini hatırlatmak istedim sadece ve sorunun ana kaynağı bilinirse yapılması gerekenler ve çözüm yolları zaten kendiliğinden oluşacaktır.Bunu bir misal ile anlatmaya çalışayım.Bir erkek ve dişi olarak iki böcek ve yeteri miktarda yiyecek koyalım.sonrada bu böceklerin zaman içinde neler yapacaklarını düşünelim.Önce böcekler yeterli yiyecek ve alan olduğundan üreyeceklerdir,ortalama bir böcek 28 adet yavru doğurur ve bu doğurma süreci 1 ay içinde olur.İkinci aya girdiğimizde elimizdeki böcek sayısı artık 30 tanedir.Bunu her aya katlayarak gidersek 5 ci aydan sonra böcekler için yeterli miktarda yer ve yeteri miktarda yiyecek kalmadığından kendi aralarında savaş ve ölüm olacaktır.3 veya 4 ayda bu türdeki kişilerle iletişim kursaydık.birbirlerinden ve yaşadıkları toplumdan şikayet ettiklerini söyleyeceklerdi,ama asıl sorun kendileri ve ya toplumları değildi.Asıl sorun yaşam alanının darlığı ve yiyecek sorunuydu.Bu sorunun kendisinden dolayı diğer sorunlar ortaya çıkmış oluyor.Buraya kadar anlattıklarımı şu sebeb den anlatıyorum.Bir sorunun kaynağı bilinmez ise o sorunun çözümü bilinemez.sorunun şuan görünen haline bakarak kaynağının görünen o şekli olduğunu düşünmek sorunun kaynağını araştırmayı engeller.Her sorun bir kaynak ile oluşur.Kaynağı bilinmeyen sorun hiç bir zaman çözüme ulaşamaz.Bunu görsel olarak da aşağıdaki videoda anlattım.

ŞABLONLAR EVRENİ

                                       

Referans alıp  algıladığımız dünyada deneyip gözlemlediğimiz şeylerden kurallar ve kanunlar çıkarmaktayız.misal olarak ateşe elimizi yaklaştırdığımızda elimizin yanması ve bunu deneyimleyen diğer insanlarında aynı tepkiyi vermesinden dolayı ateşin yakıcı olduğu görüşüne varmaktayız.yani kuralları koyarken gözlemleme yapıp 5 duyu organımızdan gelen verileri kullanarak kurallar koyuyoruz.peki bu gözlemleme ve kurallar koyma işini ne kadar düzgün yapıyoruz ? şöyle bir örnek versek konuyu daha iyi anlatabilirim sanırım.bir koyun, çobanı bir eşşeğe binerek bulunduğu yere geldiğini sonra o eşşekten inip ikinci bir eşşeğe bindiğini görse ve bu olay hergün aynı şekilde tekrar etse koyunun koyacağı kural şu olurdu ikinci eşeğin yürüyebilmesi için birinci eşşeğin durması gerekir.halbuki ikinci eşeğin yürüyebilmesi için birinci eşşeğin durması gerekmez.işte tüm bu gözlemleme ve kural koyma olayı aynı şekilde tekrar eden bir olayın bizim bakış açımızdan yorumlanmasından başka bir şey değildir.yani aslında bizler kurallar ve çıkarımlar yaparken kendi bakış açımızdan evreni ve kainatı anlamaya çalışırız.ancak evren için koyduğumuz yasalar veya kurallar bizim bakış açımızdan olduğundan dolayı tam olarak doğru olmayacaktır.

KAOS TEORİSİ

Kaos teorisi aslında düzensiz gibi görünen her şeyin bir düzene bağlı olduklarını açıklamaya çalışan bir teoridir.Kısaca açıklamak gerekirse ,kaos teorisi veya kargaşa kuramı; yapısal olarak bir fizik teorisi ya da matematiksel bir tümevarım değil, fiziksel gerçeklik parçalarının bir bütün olarak eğilimini açıklamaya yarayan bir yöntemdir.
Bir sigara dumanının havada yaptığı şekiller tamamen düzensiz ve bağımsız rastlantıların ürünü olarak görülebilir. Ancak bir teorik fizikçi dumanın bu dinamiğinin aslında ortamdaki birçok parametre ve etken ile belirlendiği görüşündedir. Bu girdiler o kadar çoktur ve o kadar değişkendir ki incelemek ve net bir kanıya varmak imkânsızdır. Parametrelerin bu denli değişken olması aslında o parametrelerin de bir çıktı olmasından kaynaklanır. Dumanın hareketine neden olan hafif bir hava akımı aslında odanın başka yerindeki bir sıcaklık değişikliği ve basınç farkının neden olduğu bir harekettir. Ayrıca dumanın dinamiğini etkileyen girdiler birbirlerine bağlı olabilirler ki bu durumu tam anlamıyla içinden çıkılmaz hâle sokar. Sigara dumanı örneğine geri dönersek, hava akımının yalnızca sıcaklık değişiminden kaynaklandığını farz edelim (ki pratikte bu milyonlarca etkenden biridir). Sıcaklık değişimi ortamda basınç farkı yarattığından hava akımını etkiler. Ancak oluşan hava akımı sıcaklıkta tekrar değişimlere neden olacağından farklı girdilerle tekrar bir fonksiyon oluşturur ve bu değişim sonsuza kadar devam eder. Birçok farklı girdinin sürekli değişerek fiziksel değişimler ve farklı düzenler yaratması ve bu düzenlerin yine kendisini etkilemesi insan zekasının ve günümüzdeki gözlem ve bilimsel tahmin yeteneklerinin çok çok üstünde olmasından dolayı kaos olarak nitelendirilir. Oysa tüm bu değişimlere neden olan fiziksel yasalara ve matematiksel açıklamalara hakimiz. İşte bu noktada karşımıza düzen ve kaosun aslında birbirine ne kadar sıkı sıkıya sarılmış olduğu ortaya çıkar. Fiziksel yasalar ne kadar basit olursa olsun sonuç o kadar rastlantısal ve karmaşa doludur.
Tüm bu anlatılanlardan sonra varacağımız sonuç yaptığımız her şeyin başka bir şeyi etkilediği ve bu etkilerin birleşmesi ile evren ve kainat veya bildiğiniz her şeyi etkilediğimiz sonucudur.tabi bundan yola çıkarak tek sebeb bizim böyle davranmamız diyemeyiz ancak o yapılan işte bizimde sorumluluğumuz olduğudur.buna kelebek etkiside diye bilirsiniz.yaptığınız bir şeyin her şeyi etkilemesi ile başınıza gelen olaylar arasındaki ilişkiden bahsediyorum.örnek verirsek daha iyi anlaşılacak sanırsam konu.

bu örnek tabi ki abartı içeriyor ancak gerçeklikte içeriyor.tüm bu anlatılanlardan çıkacak sonuç ise ; kaos teorisi bize şunu anlatıyor iyilik yaparsanız iyilikle karşılanırsınız veya kötülük yaparsanız kötülük ile karşılanırsınız. bunu sadece iyilik veya kötülüğe indirgemiyorum.Yaptığınız şey her ne ise onun karşılığını alacaksınız diyorum.

KANSAS CİTY ALDATMACASI

Aklımıza çoğu zaman gelen fikirler ve düşünceler bizi düşünmek istediğimiz şeye değilde düşünmek istemediğimiz şeylere yönlendirir.Lazım olan düşünce veya fikir sürekli değişime uğrar aklımızda ve sonuç olarak düşündüğümüz veya araştırdığımız konu yerine kendimizi bambaşka bir konuda buluruz.Lazım olmayan bu fikir ve düşünceler yapmamız gereken işleri unutturup zamanımızı ve enerjimizi çalar.Ana fikir ve hedef üzerinde düşünmek yerine aklımıza gelen bu düşünceler istek ve amaçları bile yok edebilir.Hani küçükken kulaktan kulağa oynardık ve ilk kulaktan söylenen söz son kişide bambaşka bir şekilde çıkardı.Anlatılmak istenen ile son kişinin anladığı farklı olurdu bu oyunda ve ilk kelime ile son kelime veya cümle birbirini tutmazdı.Demek istediğim ana fikir üzerine konulan kavramlar yavaş yavaş ana fikri değiştirerek başka bir şeye dönüşmesini sağlar.Önceki örnekte verdiğim gibi kulaktan kulağa oyununda herkes bir harf veya bir kelime katarak cümleyi değiştirirse kelime son kişide başka çıkacaktır.Neden bu oyunda kelime değişti diye sorarsanız insanların kelimeyi değiştirmek istemesinden zevk aldıklarını ve bunun bir oyun olduğunu bilirsiniz.

Yönlendirme hikayeleri işte böyle başlar.Size bir düşünce veya fikir verilir ve üzerinde düşünmeniz istenir.Sonra siz o şey hakkında düşünürken yavaş yavaş diğer kavramlar anlatılır ve ana fikrin varması gereken sonuçla ,sizin bulduğunuz sonuç arasında çok büyük farklılıklar oluşur.Yönlendirme hikayelerinde size bir yön anlatılarak o yöne bakmanız istenirken ,size hikayeyi anlatan adam size zarar vermek istemektedir.Konu iyi kıssalar ve öğütlerle başlar ve siz dinlediklerinizle bir şeyler yaptığınızda iyi şeyler yaptığınızı zannedersiniz.Aslında yaptıklarınız tam anlamıyla kötülüğün kendisidir.Örnek vermek gerekirse hırsızlığın kötü olduğu hakkında hepimiz aynı şeyi düşünürüz.Size hırsızlığın kötülüğünü anlatan adam siz onu dinlediğiniz sırada sizin cebinizdeki parayı çalmaktadır.Size konuyu anlatırken sizin konuya odaklanmanız ve etrafta olan bitenden haberinizin olmamasından dolayı.Sizin bu haliniz hırsızların sizden para çalmasını kolaylaştırır.Bu anlatıklarım için hırsızlık örneği yeterli olamayacaktır.Dikkattin odaklanması ve konsantrasyon esnasında neler kaybettiğiniz aslında önemli olandır.siz bir iş için konsatre olup o işi yapmak üzere eylem yaparken.Etrafınızdaki dünya ile alakanızın kesilmesi size zarar vermek isteyen insanlara bir davetiye vermenizdir.O yüzden bir işe konsantre olmadan önce gerekli tedbirleri almanız sizin faydanızadır.aşağıdaki video sanırım bazı şeyleri açıklamaya yeterli olacaktır.

Kansas City aldatmacası

                                                 

AMAÇLAR VE ARAÇLAR

Yaşadığımız hayatın karmaşası içinde çoğu zaman ne yaptığımızı bilmeden ,bazen yönlendirme ile,bazen sürü psikolojisi ile,bazen çaresizlikten ,bazen korkudan,bazen ümitten amaçlar yerine araçların peşine düşüyoruz.Amacı para kazanmak olan biri para kazanmak yerine yukarıda saydığım sebebler den dolayı amacı olan parayı unutup araç olan işin kendisine takılıyor.Para kazanmaya götürecek binlerce yol var iken bir yolu amaç edinip sadece paranın buradan geleceğine inanmak belkide yaptığımız yanlışlardan sadece biri.Amacı allah rızası olan birinin araç olan ilim ,ibadet,fıkıh gibi kavramları amaç edinmesinden dolayıdır ki ,allah rızasını aramak yerine kitaplarda hüküm arıyor.İlim allah rızasını kazanmak için bir araçtır.eğer aracın kendisine takılıp kalırsak allah rızasını kazanmak şöyle dursun belki kişi allah yerine amaç edindiği şeylere tapmış olur.Örnek vermek gerekirse namazın hükümlerini bilen birisi namazda allahı düşünmek yerine fıkıh ve tefsir hükümlerini düşünse bu namaz nasıl bir namaz olur.Hadi bu yine iyi diyeceğimiz bir şey.öyle namaz kılanlar var ki namazda aklında allah dışında herşey var.Yiyeceği yemek,giyeceği elbise,gideceği yerler,yapacağı işler ve daha neler neler.Araçlar amaca ulaşmak için kullanılır.Çölde giden bir adam ihtiyacı olan vatanına gelmediği sürece çölde hangi araçla gittiğinin hiç bir önemi yoktur.Aracı uçakta olsa ,arabada olsa,devede olsa onun gideceği yer vatanı değilse nereye gittiğinin ve hangi aracı kullandığının  da hiç bir önemi yoktur.Araçlar mesafeyi kat etmek için vardır.Her aracın hedefe ulaştırma süresi farklıdır.Ama aracın süsüne ve ihtişamına takılıp araçla ilgilenip gideceği yeri unutan kişi açlıktan ve susuzluktan ölecektir.Hepimiz allah rızasını istediğimizi söylüyoruz.Allahı kendimizden razı etmek için uğraşıyoruz.ama bağlandığımız sebebler bizlerin gözlerini kör etti.Yemek yiyen kişiye sorsak neden yemek yedin diye,karnım açıktığı için yiyorum der.Nerde allah için yemek yemek ,nerde kaldı allah rızasını aramak,yemek karın doyurmak için mi yoksa allah rızası için mi yenir?Yapılan tüm işlere bu gözle bakmak lazım,neden yaşıyoruz, amacımız ne ,ne yapıyoruz?İlimin buradaki amacı yapılan işlerde allahın nelerden razı, nelerden razı olmadığını anlatmak içindir.Hükümlerin kendisine takılıp allahı unutmak ,hayır yapayım derken şer işlemenin ta kendisidir.Ameller niyetlere göredir diye olan meşhur hadisi bilmeyeniniz yoktur sanırım,Niyeti allah rızası olmayanın ameli ne fayda verebilir ki? Amelin kendisi allaha yaklaştırsa idi,namaz kılan herkesin veya namaz kılan kafirin de cennete gitmesi gerekirdi.Araçları hedefe gitmek için kullanmalıyız araçları amaç edinmek allah yerine puta tapmaya benzer.Konu uzun ve söylenecek çok şey var.Ancak konunun özünü anladı iseniz sözü uzatmaya gerek yok.Hani bir söz vardır arife tarif gerekmez diye sanırım konunun özü bu.

PLASEBO VE NOSEBO ETKİLERİ

Bu yazımda fikriyatın beden üzerindeki etkilerinden biraz bahsedeğim.yazı alıntıdır ve bir doktorun araştırmasıdır.

Plasebo, hastalığı tedavi edecek herhangi bir etkinliği olmayan maddelerin veya nedensiz girişimlerin, hastaların kendilerini daha iyi hissetmelerine neden olan etkilere verilen isim. Plasebo kelimesinin kökeni 14. yüzyıla dayanıyor. Kelime, anlam olarak latince “Sizi hoşnut edeceğim.” anlamına geliyor.

Plasebo etkileri tam olaran anlaşılamasa da binlerce yıl boyunca gerek doktorlar gerek daha eski tarihlerdeki sağaltıcılar, şamanlar, hatta üfürükçüler tarafından kullanılmış. Tarih boyunca, özellikle ağrı tedavisi üzerine yapılmış pek çok plasebo denemesi kayda geçirilerek günümüze ulaşmış. Bunlar arasında belki de en çarpıcılarından biri Amerikalı bir anestezi uzmanı olan Henry Beecher’ın çalışmaları. İkinci Dünya Savaşı sırasında cephede cerrahlık yapan Beecher, morfin stokları tükenince ameliyat ettiği hastalara morfin yerine morfin olduğunu ima ederek tuzlu su enjeksiyonları vermiş ve hayretle hastalarının ağrılarının azaldığını görmüş! Benzer şekilde, yanında anestezi ilacı olmadığından hastaları damarlarından su verip, anestezi yaptığına ikna eden ve ciddi ameliyatları bu şekilde yapmış hekimler bile mevcut. İlerleyen yıllarda yapılan benzer çalışmalarda birbirinden güçlü plasebo etkileri gözlendi: Depresyon hastalarına, ilaç görünümlü plasebo hapları antidepresan olduğu söylenerek verildiğinde, şikayetlerinde %50’ye varan azalma gözlendi, plasebo migren hapları, migren hastalarında %40 etkili oldu, hatta iktidarsız erkeklere verilen plasebo ereksiyon tabletlerini kullanan hastaların %25’i şikayetlerinin geçtiğini beyan ettiler. 

Beklenti, endişe hafifletme mekanizmaları, beyindeki ödül devrelerinin çalışması, sosyal öğrenme, genetik ve kişilik özellikleri gibi farklı etkiler, gerek beyindeki nörokimyasal mekanizmaları tetikleyerek, gerek hastalarda algı değişikliğine neden olarak plasebo etkilerinin ortaya çıkmasına neden oluyorlar.
Plasebo etkilerini tetikleyen faktörlerin en başında beklenti geliyor. Hastalar kendilerine verilen ilaç ve uygulamalar nedeniyle iyileşme beklentisine kapılıyorlar. Tedaviyi uygulayan doktorun, tedavinin işe yaradığına yönelik telkini, hastanın verilen ilaçın çok etkili olduğunu düşünmesi semptomplarının psikolojik, hatta kısmen fizyolojik olarak da gerilemesine neden olabiliyor. Beyaz önlük giymiş, otoriter ve ilgili bir hekimin “şimdi size çok güçlü bir ilaç vereceğim, birkaç güne bir şeyiniz kalmaz” telkini ile plasebo alan hastalar, tedavi seansının ardından kendilerini daha iyi hissetiklerini beyan ediyorlar. endojen opoioid sistem ve endocannabinod sistem insanlarda bulunan doğal ödül mekanizmalarını uyaranlar sonucunda nucleus accumbens denen beyin bölgesinin uyarılması ve bunun sonucunda da dopamin maddesi salgılanmasına neden oluyor. Plasebo uygulanması sonucunda da aynı ödül mekanizmaları tetikleniyor. Uygulanan tedavi ile daha iyi olacağı beklentisine giren hastada, bu beklenti dopamin artışına neden oluyor ve artan dopamin hastanın kendini daha iyi hissetmesini, ağrılarının hafiflemesini, şikayetlerinin geçmesini sağlıyor. Öğrenme ve özellikle şartlı öğrenme de plasebo etkilerinin ortaya çıkmasında önemli. Bir hastaya ilk olarak plasebo uyguladığınızda, o hastada gözlenen plasebo etkisi çok güçlü olmuyor. Ancak hastaya önce etkin bir tedavi uygular ve daha sonra bu tedaviyi hasta fark etmeden plasebo ile değiştiriseniz o zaman plasebo etkisinin çok daha arttığı gözlenebiliyor. Örneğin, ağrı tedavisi için yapılan bir çalışmada hastalara Pazartesi, Salı, Çarşamba ve Perşembe günü morfin verilip, Cuma günü morfin yerine su enjekte edildiğinde hastalarda sanki morfin almışçasına ağrıların azaldığı gözlenmiş. İlaçların rengi kadar ne şekilde paketlendiği, hangi formda hazırlandığı da plasebo etkilerinin gücünü etkiliyor. 1970’te yapılan bir çalışmada, gene bir endişe giderici olan klordiyazepoksitin kapsül formunun, tablet formuna göre daha etkili olduğu bulunmuş. Her ne kadar iki ilacın içindeki aktif madde ve emilim hızı aynı da olsa, kapsül alan hastalar daha çok iyileştiklerini beyan etmişler. Hastaya yapılan girişim ne kadar acılı ve ciddi ise, plasebo yanıtı da o kadar kuvvetli oluyor. Hastalandığında illa iğne yapılmasını isteyen, iğne yapılmadan hap kullanırlarsa ağrılarının bir türlü geçmediğini söyleyen kişileri, yakın çevrenizde de gözlemiş olabilirsiniz. Dan Ariely, 2008 yılında yaptığı bir deneyde, gönüllülere elektrik şoku vererek canlarının yanmasını sağlamış. Daha sonra aslında C vitamininden ibaret olan plasebo haplarını iki gruba ayırdığı hastalara dağıtmış. Birinci gruba, tabletlerin tanesinin 2,5 dolar olduğunu, diğer gruba ise tanesinin 10 sent olduğunu söylemiş. Sonuç tahmin ettiğiniz gibi: 2,5 dolarlık tableti alan hastalar aldıkları ilacın etkinliğinin daha yüksek olduğunu ve ağrıyı daha iyi tedavi ettiğini söylemişler. her ne kadar plasebo etkileri gözlemlenebilen hatta günümüzde kısmen de olsa nörokimyasal olarak ölçülebilen etkiler olmasına rağmen, hastaların plasebo kullanmaları sonucunda ilaca verdikleri yanıt, gerçekten etkin madde içeren ilaçlara verdikleri yanıttan epey farklı. Yapılan pek çok sayıdaki çalışmada, plasebo uygulaması sonrasında gözlemlenen iyileşmenin genelde subjektif olduğu, ve bu iyileşme halinin de etkin maddeyle tedavi edilen hastalara göre çok daha kısa sürdüğü saptanmış. 39 hasta üzerinde yapılan bir çalışmada, astım hastası olan ve nefes darlığı çeken bir grup hastaya, albuterol denen sprey formunda bir astım ilacı, içeriğinde etkin madde olmayan plasebo bir sprey ve sahte akupunktur tedavisi uygulanmış. Deneyde hastalara birer hafta arayla bu tedavi yöntemleri karışık sırayla uygulanmış. Her bir uygulama öncesi hastaların FEV1 değerleri not edilmiş, uygulama sonunda bu ölçüm tekrarlanmış. Ayrıca her uygulama sonrası hastalara uygulanan yöntemden ne kadar fayda sağladıklarını soran bir de anket yapılmış. Böylece deneyi düzenleyen araştırmacılar her bir hasta için uygulanan yöntemin hem ölçülebilir objektif etkilerini, hem de hasta tarafından algılanan subjektif etkilerini kaydetmiş ve sonra bunları karşılaştırmışlar.Çıkan sonuçlar gerçekten şaşırtıcı: Her bir tedaviden sonra hastalar, şikayetlerindeki iyileşmenin albuterol (astım ilacı), plasebo sprey ve gene bir plasebo olan akupunktur tedavisinden sonra hemen hemen aynı oranda olduğunu beyan etmişler. Yani hastalar, her üç yöntemin de nefes alışlarına iyi geldiği kanaatinde. Ancak karşılaştırılan FEV1 değerleri aynı şeyi söylemiyor. Her üç yöntemden önceki ve sonraki FEV1 değeri değişimine baktığımızda, albuterol uygulanan hastaların FEV1 değerlerinde %20 gibi anlamlı bir artış olmasına rağmen, plasebo sprey veya akupunktur uygulanan hastaların FEV1 değerindeki iyileşme hiçbir uygulamaya tabi tutulmayan hastalara göre farklılık göstermemiş.Yani, plasebo ve akupunktur uygulanan hastalar akciğer fonksiyonlarında iyileşme olmadığı halde kendilerini daha iyi hissettiklerini beyan etmişler.
Bu ve benzeri çalışmalar, plasebo uygulamalarının aslında hastalığın kendisini tedavi etmektense, hastalıkla ilgili semptomları kısmen ve geçici olarak hafiflettiği veya hastanın bu semptomları algılayışını değiştirdiklerini gösteriyor. Bu nedenle, plasebo içeren tedavi yöntemleri, hastaların gerçek anlamda tedavi edilmesini sağlamaktan uzak. Kısmen, hastalara anlık bir iyileşme sağlama dışında pek bir iyileştirici etkileri yok.Plasebonun olumlu etkilerinin aksine,  bazen etkisiz madde alımını takiben olumsuz etkiler de gözlenebiliyor. Nosebo etkileri denen bu fenomen, uygulanan etkinliği olmayan tedavi yönteminin ardından gerçek ilaçtan beklenen yan etkilerin gözlemlenmesi durumuna verilen isim. Eğer herhangi bir ilacı alırken hiç bir yan etki deneyimlemediğiniz halde günün birinde prospektüsünü okuyup orada görülen yan etkilerde kaşıntı ve mide bulantısı yaptığını gördükten sonra tüm gününüz kaşınarak ve kusmamaya çalışarak geçtiyse siz de nosebo etkisiyle tanışmış olmalısınız.

Sanırım konuyu anladınız.

ENTROPİ 2. BÖLÜM

 Entropi  yüksek faydası  olan bir fikrin daha alt seviyelere indikçe daha az anlaşıldığı anlamına geliyor. Tedavi sürecini anlatmak isteyen doktor bunu anlatıkça bunu dinleyen kişi bir başka kişiye aynı şekilde anlatamayacağından fikir her anlatımda bir şeyler kaybediyor.Güneşin kütlesini zaman içerisinde kaybetmesi gibi fikirlerde güneş misali zaman içinde ana fikriyatını kaybediyor.En son hali ile ilk hali arasında çok farklar bulunuyor.Örneğin tıp ilmi insanların hastalıklarını tedavi etmek için geliştirilmiş bir yöntem iken zaman içerisinde tıp ilmi insanları hasta etmek için yanlış işlerde kullanılmış.Salgın hastalıkların yayılmasında tıp ilminden faydalanılmış.Entropiyi şöylede tanımlamak mümkün .Başlangıcı iyi olan bir şeyin zaman içinde kötüye doğru gitmesi.Açıklamak gerekirse bir savaşta insanlar vatan kurmak ve nesillerini savunmak için savaşırlar.Sonra kurulan devlet gelen idareciler ile beraber onların hırs ve arzuları sebebi ile değişir ve insanlar bu topraklarda yaşamaktan ve yaşadıkları insanlardan uzaklaşmaya ve düşman olmaya başlarlar.Bir sonraki aşama düşmanlık sebebi ile bulunduğu toplumu ve ülkeyi yıkmaya ve yeniden inşaa etme çabasıdır.Başlangıçta düşmana karşı savaşan insanlar zaman içinde kendilerine karşı savaşmaya başlarlar.Başlangıcı rahat yaşayalım ve nesillerimiz rahat yaşasınlar denilen süreç zaman içerisinde ülkeyi yok etmeye dönüşür.Hemen hemen her toplum yaşamıştır bunu.yani toplumların savaşta kaybetmelerindeki asıl mantık bir fikriyat etrafında buluşamamalarıdır.Bu sebebten fikir ayrılığı kuvvet ayrılığını ve kuvvet ayrılığı parçalanmayı doğurur.Toplumlarıda zaten fikriyatlar yıkar.Entropi yasası fikriyatta, küçükken oynadığımız kulaktan kulağa örneğindeki gibi yayılır.Siz bir şey söylersiniz yanınızdaki o sözü biraz değiştir,bir sonraki biraz değiştirir ve böyle böyle son kulaktan çıkan söz ,ilk söz ile alakası olmayan bir şey olarak çıkar.İlk başlangıcı iyi olan bir fikriyat zaman içerisinde insanlardan nakledile nakledile insanların yorumu ile birlikte değişime uğrar.Bu değişim sonucunda ilk söz ile son söz taban tabana zıt olarak karşımıza çıkar.Zaten eğer kötülük kavramını inceleyecek olursak kötülük dediğimiz şey iyiliğin değişmiş halidir.Evlenmek helal iken zinanın haram oluşu gibi.İkisindede yapılan iş aynıdır ancak yöntemler farklıdır.Zinanın ortaya çıkışı için insanların evlenmeyi bilmeleri gerekir.Burada akla şöyle bir soru gelebilir.peki kötülük zaman içerisinde enropiye uğrar mı.Pek tabi ki uğrar ve diğer tüm kötü olan şeyler gibi değerini yitirir ve insanlar o işi yapmaktan vazgeçerler.Bir toplumda zina normal bir hale gelip yaygınlaşırşa ,bir müddet sonra o toplum zinadan uzaklaşmaya çalışır ne evlenmek isterler nede zina etmek isterler.Çünkü zaman içerisinde alınabilecek tüm zevkler alındığından zevk vermez olur.Tabi anlattığım insanın ömrünün uzunluğu ile de alakadar ve zaman kavramını göz ardı etmemek lazım kısa hayat yaşayan insanlar için zina hep çekici olmuştur.Anlattıklarım uzun yaşamak ve zaman içinde entropiye uğramak ile alakadar.Çünkü enropi zaman ile ilişkilidir.zamanın olmadığı bir yerde entropi den bahsetmek pek tabi ki mümkün değildir.Kısaca entropi fikriyatı zaman içinde değiştirip ilk güzel faydalı halinden alıp onu faydasız ve işe yaramaz bir hale getirmesidir.Bundan kaçış mümkün değildir.her fikir ne olursa olsun zaman içerisinde değişmeye ve yararsızlaşmaya doğru gider.Zaman maddeyi faydasız hale götürdüğü gibi fikriyatı da faydasız hale götürür.

ENTROPİ 1 BÖLÜM

Entropi, bir sistemin mekanik işe çevrilemeyecek termal enerjisini temsil eden termodinamik terimidir.Lakin bu sözü anlamamış olabilirsiniz.Hani bir söz vardır değişmeyen tek şey değişikliktir diye,işte o sözü açıklayıcı olan bir terim bu entropi.Ancak bunu daha detaylı anlatmak gerekirse fen bilimlerinin en önemli yasası her şeyin yıprandığını söyleyen yasadır.Mevcud durumumuza göre canlılar yaşlanır ve ölür, otomobiller paslanır ve evrendeki düzensizlik artar. Düzensizliği bilim adamları Entropi adı verilen nicelik ile ölçmüşlerdir.Ünlü bilim adamları sistemlerdeki düzensizlik arttıkça, entropi de artar demişler ve bu durum faydalı (iş yapabilir) enerji miktarını azaltıp ve faydasız enerjiyi (entropi) arttırır.Lakin eğer bir sistem tamamı ile düzenli ise entropisi sıfır olabilir.İnsanların ve diğer canlıların kurdukları düzenlilikleri artırmak değil azaltmak eğiliminde olması ve benzeri bir takım olgular, entropi yasasına onun bilimsel tanımını aşan anlamlar yüklenmesine önayak olmuştur. Ludwig Boltzmann'ın ünlü denkleminde S = k log W entropi, S, bir sistemin girebileceği mikroskopik durumların sayısı, W, yoluyla tanımlanır.Lanse edilen duruma göre entropi, enerji gibi korunan bir özellik değildir ve bütün enerji değişimlerinde çevre ile sistemin entropi değişimlerinin toplamı daima pozitiftir. Ancak bu da evrendeki toplam entropinin sürekli artmasına sebep olur.
Hadiselere göre Dünya'daki yaşam Güneş'ten gelen Entropiyle beslenir. Bitkiler büyümeleri için gerekli enerjiyi güneş ışığından aldıkları zaman evrene bir miktar düzen katılır ve bu nedenle entropi azalır. Fakat Dünya'daki bu entropi(belirsizlik) azalması, bütün bir evrendeki entropi artışı yanında küçücük kalır Güneş'in yıpranma oranı, dünyamıza kattığı düzene göre çok büyüktür.Özetlemek gerekirse kainatta her şey, kendini minimum enerji ve maksimum düzensizliğe çekmek ister.örnek vermek gerekirse yukarıdan bırakılan bir taş, aşağı düşmek ister. Çünkü aşağı dediğimiz nokta, yukarı dediğimiz noktadan daha düşük bir enerji seviyesine sahiptir.Demir bir kaba sıkıştırılan bir gaz kendini dışarı atmak ister. Çünkü dış ortamdaki gazlar daha düzensizdir.Kısaca maddenin düzensizliğe doğru eğilimi vardır.bu düzensiz yapının varacağı son nokta ise ölümdür.yani yaratılan her madde ölüm ile programlanmıştır.buraya kadar anlatılan konu aslında hayatlarımızın bir özeti .Düzensizlikten oluşup düzen almış canlılarız ve yaşadığımız süre içinde muhakkak bir şeyleri düzeltip düzene koymaya çalışırız.Eğer düzene koyacağımız şeylerde bir ölçü yok ise o şeyin düzenli olması elbetteki beklenemez ve ne kadar düzene koyarsak koyalım bir gün mutlaka düzenini bozacak.Düzenin bozulma olayına ölüm demek daha doğru olur çünkü bir şeyin düzeninin tamamen bozulması o şeyin ölmesi demek olur.Eğer düzenin bozulması ölümse düzene koymayada hayat diye biliriz.makinenin parçalarını bir araya getirmek makineye hayat vermek gibidir ve makinenin parçalarını ayırmakta onu öldürmek gibidir.maddi kavramlardaki bu durum manevi kavramlar içinde geçerlidir.bunuda bir sonraki yazımda daha detaylı anlatacağım inşallah.

MUTASYON

Bir maddenin değişimi için değişimde ihtiyaç duyduğu maddeler vardır.Bunların çeşitliliği ve değişimdeki rolleri farklıdır.Ancak burada anlatmak istediğim değişimdeki rollleri ve ana madde ile bağlantı kuracak madde arasındaki değişimlerin nasıl sağlanacağı.Bir fikir veya bir düşünce ham hali ile anlatılmaya çalışıldığında genel olarak itibar görmez.ancak bu fikir kişilerin anlayacağı seviyeye inerse anlatılan ham fikrin ne kadar değerli olduğu anlaşılır.Konunun anlaşıla bilmesi için gerekli izahatı kısaca yaptığımı düşünüyorum. 

MEKANİZMALAR

Bir makinenin parçaları bir bütün halinde çalışırsa ancak makina çalışabilir.Hayatlarımızda sorunların olmasının bir nedeni de mekanizmaların doğru çalışamaması.Örnek vermek gerekirse anlatacağım her kavramı bir bütünün parçaları olduğunu ve parçaların bir araya gelip ancak makinayı hareket ettirdiğini düşünün.İstenilen veya insan olma değerleri için kişilerde olması gereken bazı özellikler vardır.Bunlar bedeni veya zahiri ,fikri veya manevi diye ikiye ayrılır.Bedeni olanlar sağlıklı bir beyin yapısı,sağlıklı bir kalp,düzgün çalışan kas yapısı ve sinir sistemi,sıkı bir cilt,güzel bir yüz,sağlıklı saçlar,ve hormonal dengenin düzgün olduğu bir vücud diye biliriz .Tabi bunları dahada detaylandırmak mümkündür.Manevi olanlar ise,okuma ve gelişmeye açık olmak,duygusal olarak olgunlaşmak,ahlaki olarak gelişmek,insani değerleri yaşamak ve yaşatmaya çalışmak,iyiliği ve doğru olanı anlatıp yanlış olan ve kötü olandan insanları uzaklaştırmaya çalışmak,yardımlaşma,çevreye ve yaşayan her şeye yardım etmek,canlı veya cansızların sorunları ile ilgilenme vb..... manevi kavramları da bu şekilde detaylandırmakta mümkün.Buraya kadar anlattıklarımın hepsi bir makinenin parçaları gibidir.Nasıl ki bir makinenin parçaları eksik olursa eksik olan parçanın önemine  göre makine çalışabilir de çalışmaya bilir de.Yani şöyle diye bilirim,bu makinenin motor ve güç kısmı beyindir.beyni düzgün çalışmayan veya akli dengesi yetersiz olan birinin tüm bu saydıklarımızı yapması zaten imkansızdır.geriye kalan parçalardan bazısı olmasa da makine işler ancak bir müddet sonra ya durur veya bozulur bir dahada çalışmaz.İnsanın hayatı da böyledir.Maddi dediğimiz bedensel kavramlar ile manevi dediğimiz fikri ve duygusal kavramlar bir bütün halinde çalışacak ki insan insan olabilsin.Tüm manevi kavramlar çalışsa  bile  kişinin felç olması tüm bu manevi kavramların iptali gibi bir şeydir.Böyle bir kişinin kendinden başka kimseye hemen hemen bir faydası olmaz.Kısaca maddi ve manevi kavramlar bir bütündür.Bunları birbirinden ayrı düşünmek en büyük hatalardan biridir.Günümüz toplumunda bu yanlış çok yapılıyor.Alkol içen birinin alkollü iken düzgün düşünmesini beklemek,haram yiyen birinin ibadetlerinin veya duasının kabulünü beklemesi(bu konuyu ilerde detaylandıracağım),bilgisiz ve cahil birinin toplumu düzeltmeye çalışması elbetteki mümkün değildir.Aslında konu çok uzun ve üzerine çok şey söylenebilecek bir konu ancak konunun özünü anladı iseniz.Hayatımıza birde mekanizmalar penceresinden bakalım maddi olarak nelerimiz eksik ve manevi olarak eksikliklerimiz neler.Bu parçalar ne kadar yerine oturur ve düzelirse o kadar kaliteli bir hayatımız olur.böyle bir hayat hem dünyada hemde ahirette fayda verecektir.

DEĞİŞİM EVRELERİ

Hani bir söz vardır meşhur '' değişmeyen tek şey değişikliktir diye '' duymuşsunuzdur eminim.birde değişimlerin  gelişim süreleri veya canlılardaki etkileri var.misal olarak kedi yavruları dünyaya geldiklerinde önce anneyi ararlar,sonra biraz değişir ve gelişince oyun isteği başlar,onuda geçince erişkinlikte hayatı ve çevrelerini tanımaya, kararlar vermeye başlarlar.tüm bu  noktalar insan değişimine benzer yapılar göstermekte.insanlarda bebekken sadece anneyi aralar,biraz değişip çocuk olunca oyun oynamaya ve hayatı yavaş yavaş tanımaya başlarlar,erişkin olunca da hayatı ve çevrelerini tanıyıp kararlar vermeye başlarlar.hayvanlar ile aramızda bu tanımlamada pek bir fark yok aslında .bu gidişat hemen hemen tüm canlılarda var.ancak değişimlerin birde değişmesi var ki oda bu üç everenin değişimi ile oluyor.tüm gelişim süreci sağlıklı bir şekilde olursa bireye toplum olarak sağlıklı bir birey diyoruz.ancak bu evrelerde sorunlar olursa gelişen bireyler daha doğrusu değişen bireyler değişim içinde değişime uğramış oluyorlar.bebeği annesinden ayırırsanız,oyun çağında  beyin gelişimini engeller iseniz,karar verme ve yetişkinlik çağında hayatı ve insanları tanımasını engellerseniz.değişim sürecini sekteye uğratıp bozuk düşünceli bir köle yapmış olursunuz.bunları neden mi anlattım diye aklınızda bir soru oluşursa eğer hemen cevabını vereyim.şuan yetişen nesil tamda böyle yetişiyor.bebekken anneye ihtiyaç duyduğu zamanda, anne sevgisi ve ilgisini yeteri kadar gösterilemiyor.çocukluk çağında  aklını televizyon ve bilgisayar ile öldürüyorlar ve erişkinlik çağında birşey düşünemez ve üretemez olan sadece bir tüketici oluyor.her denileni kabul eden ,toplum nereye giderse bende oraya giderim diyip sorgulamayan,doğru ve yanlış kavramları yanlış oluşmuş bir birey olarak karşımıza çıkıyor.anlatıyorsunuz fakat anlayamıyor veya doğruyu gösteriyorsunuz fakat yapamıyor.hani derler ya aşağı tükürsen sakal yukarı tükürsen bıyık diye işte öyle bir şey oluyor.doğru olanı anlatınca kabul etmiyor hadi yapalım dediğinizde yapamam veya yapamıyorum diyor.üretme ,sorgulama ,analiz, neredeyse sıfıra yakın ahlaki yozlaşma zaten hat safhada birde işin içine cahillik girince alın size saatli bir bomba .belli bir yaştan sonrada değiştirmek dahada zorlaşıyor.buda toplumun bozulması ,insanların ahlaki değerlerinin çöküşü,maddiyat için ahiretin satılması şeklinde kendini gösteriyor.çözümü sorarsanız eski yazılarımı okumanızı tavsiye ederim.biliyorum ki sizler okuyan ve düşünen, kendini geliştiren kişilersiniz.bunun ispatını da yapmak çok kolay çünkü bu yazıyı okudunuz.bu yazıyı okumakla çok şey anladınız ve bir şeyleri değiştireceksiniz.  

HAYALLENDİRME

HİKAYE YAZMA

Bir hikaye yazacak  kişinin 3 şeyi bilmesi gerekir.Giriş gelişme ve sonuç.eğer bu üç unsur bilinmezse bir hikaye yazılması mümkün değildir.Bir hikayenin girişinden sonunun ne olacağı çoğu zaman anlaşılır.Aslında bizlerde kendi hayat hikayelerimizi yazıyoruz.Giriş bölümüne bakıp çoğu zaman sonucu tahmin etmek mümkün oluyor.Fakat kimi hikayeler farklı olabiliyor.Bizler kendi hayat hikayemizi yazıyoruz ama  gelişme ve sonuç bölümleri hakkında hiç bir fikrimiz yok.Sadece giriş yapıyoruz sürekli ve hikayelerimiz çoğu zaman yarım kalıyor.Misal olarak zengin olan birini görüp onun gibi zengin olmak istiyoruz ama nasıl zengin olunur diye hiç bir fikrimiz yok.Bilmediğimiz bir konuda bize soru soruluncada bilmiyorum yerine kendi tahminlerimizi söylüyoruz.Şimdi sorsak tanıdıklarımıza nasıl zengin olunur diye her biri bir cevap verir peki verdikleri cevaplar onları niye zengin etmemiş bu zamana kadar diye sorsanız mutlaka bir mazeretleri vardır.Burada anlatmaya çalıştığım asıl şey şu hayatta bir hedefi olmayan kişinin hangi yoldan gittiğinin hiç bir önemi yoktur.Hayatta bir hedefimiz olmalı bir hedefe ulaşmak için çaba sarf etmeliyiz.şu toplumumuzun bir hastalığı da bu ,hedefsiz yaşayan insanlar topluluğu olduk.Sabahları kalkıp işe gidiyor,deli gibi çalışıp yorgun olarak eve dönüyor,biraz dinlenip yemek yiyip ,televizyon seyredip yatıyoruz.Hafta sonu tatillerinde mümkün olduğunca çok uyuyup bir kaç oyalayıcı işle günü geçiştiriyoruz.Böyle yaşanan bir hayatın kimseye bir faydası olmuyor.Para kazanıyoruz ama para kazanırken ömrümüzü harcıyor,geçen zaman nimetini değerlendiremiyoruz.Bir zaman sonrada geçmişe bakıp keşkelerle veya bizden üst seviyede olan kişilere bakarak hayatımızı geçiştiriyoruz.Oysa ki her bireyin bir hedefi olsa ve bu hedefi için çalışsa,kendini geliştirse yaşadığımız hayat hem güzelleşir hemde üretken ve topluma faydalı bireyler oluruz.etrafımıza baktığımızda herşey değişmekte ve gelişmekte iken bizlerin aynı yerde sayıklaması pek kabul edilir birşey değil.Eminim ki bu yazıyı okumakla bile bir değişimin içindesiniz ve okumakla kendinizi geliştiriyorsunuz.keşke herkes sizin gibi olabilse.

ZITLIKLAR PRENSİBİ

Hayatımızda idrak ettiğimiz bir çok şey asli olarak zıtlıklar ilkesine dayanır.Bunun en güzel örneği renklerde görülür siyah ve beyaz gibi.aslında şöyle düşünebilirsiniz, siyah bir renk değildir ,beyazın olmama durumunda ortaya çıkan şeydir.Yani siyah beyazın yokluğunda olan, onun tersi olan şeydir.Kısaca siyahın bilinmesi için beyazın olmaması gerekir.Eğer beyaz hep olsaydı siyah bilinmezdi.Bu konuya tatlardan örnek vermek gerekirse tatlı olan şey bilindiği için karşıtı olan acı veya ekşi bilinir.bu örnekte de bir kavramın iki karşıtı olduğunu görmekteyiz.İyilik veya kötülük durumları da biraz böyle bir durumdur.İyiliğin olmama durumuna kötülük denir veya asli olarak iyi olan bir kavramın bozulmuş olan şeklidir kötülük.Üzüm suyu içmek helal iken bozulmuş ve çürümüş olan şarabı içmek haram veya evlenmek helal iken zina yapmanın haram oluşu gibi.Kısaca kötülük iyiliğin şekil değiştirmiş halidir veya iyiliğin olmama durumu da denebilir.Evliliğin olmadığı toplumda zina olması gibi.Bir kavramın zıddı olduğunda ancak o kavram tam olarak anlaşıla bilir.Beynimiz bir kavramın zıddı yok ise o kavramı anlamakta zorluk çeker zıtlar prensibi bir konuyu veya olayı anlamak için kullanılan bir yoldur.Hayatımızda yaşadığımız bir çok sıkıntı bize aslında yaşadığımız hayatın ne kadar iyi olduğunu nasıl bir rahat içinde olduğumuzu gösterir.Karnımız tok iken aç olan insanları veya yokluk halini anlayamıyoruz.Açlık hastalık veya sıkıntı durumları bize nasıl bir nimet içinde olduğumuzu daha net anlatıyor.Şuan hasta değilsek ,hastalık halinde şu yaşadığımız sıhhatin ne kadar büyük bir değer olduğunu anlıyoruz.Tabi alışkanlıktan olsa gerek elimizdekinin değerini pek bilmiyoruz.Sürekli sıhhat halinde olmak bu halin değerini gözümüzden düşürüyor.Kısaca zıtlık olmadığında elimizdeki şeylerin değerini anlamadığımız ve değerlendirmediğimiz çok net olarak ortada.Sıkıntı  ve belalara birde bu açıdan bakmak lazım.Tüm bu sıkıntı ve belalar aslında ne kadar büyük bir nimetin içinde olduğumuzu gösteriyor.Yaşadığımız hayatın ne kadar güzel olduğunun  en büyük kanıtı başımıza gelen musibetlerdir aslında.Bu konuya benzer bir video var tavsiye ederim